Limiet voor contant betalen

limiet voor contant betalenEen limiet voor contant betalen is in ons land erg omstreden.  In andere Europese staten is dat allang praktijk. Maar tegen witwassen en zwart geld helpt dat naar verluidt niet veel.

Limiet voor contant betalen is een schijnoplossing

In veel Europese landen is er discussie over de voors en tegens van een limiet voor contant betalen. In Frankrijk verlaagde men in 2015 financiële transacties in klinkende munt verlaagd van 3000 tot 1000 euro. Enkele maanden later hadden de Fransen er al in berust.

Frankrijk: limiet voor contant betalen

Al in 2013 besloot Frankrijk tot een bovengrens voor contante betalingen. Maar de regering van president François Hollande verzuimde om de “wet tegen belastingontduiking” te publiceren. Pas na de terreuraanslagen begin 2015 haalde men de verordening weer uit de kast. In de strijd tegen de financiering van terrorisme wilde men de teugels strakker aanhalen.

Contante betalingen gering in waarde

Frankrijk zet inmiddels een combinatie van maatregelen in om gebruik van contant geld te beteugelen:

  • de regels voor invoer van goud en cheques zijn aangescherpt;
  • dat gold ook voor uitgifte van de prepaid creditcard vanaf € 250,-;
  • overboekingen of rekeningtransacties groter dan 10.000 euro per maand, moet je melden;
  • aankoop van valuta bij banken en wisselkantoren accepteert men vanaf 1000 euro alleen met paspoort of identiteitskaart.

Op de contante betaling hebben de beperkingen maar weinig invloed. In Frankrijk gebeurt ongeveer de helft van alle aan- en verkopen contant. Maar in termen van waarde vertegenwoordigen ze nog geen vijf procent. Gemiddeld genomen wisselen slechts 24 euro contant van eigenaar.




Italië: voorkeur voor contant betalen

Ook in Italië was er nauwelijks protest. Eind 2011 beperkte daar de toenmalige regering onder leiding van Mario Monti contante betalingen. Er gold een limiet van 1000 euro per transactie. Maar twee jaar na  invoering van de maatregel verliep 83 procent van alle financiële transacties nog steeds in contanten. Het EU-gemiddelde lag slechts op 65 procent. Problemen waren er wel in toeristische gebieden. Bijvoorbeeld als Japanners of Russen zich in chique boetieks of luxe hotels wilden ontdoen van hun contant geld . Dat was ook daar niet toegestaan. De regering van Matteo Renzi bracht de beperking voor contant betalen daarom om “pragmatische redenen” weer terug naar 3000 euro.

Schijnoplossing tegen zwart-geld-economie

Behalve Italië en Frankrijk, kennen ook Portugal, Griekenland, Spanje en België beperkingen op contant betalen. Die werden meestal geïntroduceerd om het witwassen door drugs-, vrouwen- of wapenhandelaars tegen te gaan. En ook om de alsmaar uitdijende zwart-geld-economie te bestrijden. Niets van dat alles heeft echter geholpen.

Een limiet voor contant betalen is volgens veel financieel experts een  schijnoplossing. Het helpt absoluut niet om terroristen hun middelen voor levensonderhoud of wapenhandel te laten afbouwen. Want dat is de meest gehoorde rechtvaardiging van de politiek in de strijd tegen contant geld. Over tien jaar zullen er geen bankbiljetten meer bestaan.




Criminelen hebben hun eigen geldcircuits

In feite hoeven noch de maffia, noch terroristen, noch internationale wapen- of drugshandelaren met bundels bankbiljetten rond te lopen:

  • enerzijds hebben ze hun eigen geldtransfersystemen;
  • anderzijds kan iedereen wereldwijd voor weinig geld anonieme brievenbusfirma’s oprichten. Bijvoorbeeld in het Caribisch gebied, op de Kanaaleilanden of in het Midden-Oosten. Via die firma’s kan je betalingen per cheque, creditcard of bankoverschrijving verrichten. En dat alles binnen de wettelijke normen;
  • trouwens, ook notarissen en advocaten bieden anonieme bankrekeningen aan waarover zwart geld wordt afgewikkeld.